ซากปรักหักพังเหล่านี้มักมีซุ้มประตูโค้งแหลมและหน้าต่างที่ได้รับอิทธิพลจากสไตล์เปอร์เซียหรือยุโรป การออกแบบนี้เป็นลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งผสมผสานประเพณีไทยเข้ากับศิลปะตะวันตก กรอบหน้าต่างบางบานยังคงมีร่องรอยของปูนปั้นที่ละเอียดอ่อน ซึ่งแสดงถึงลวดลายดอกไม้หรือลวดลายไทยดั้งเดิม ช่องเปิดเหล่านี้ไม่ได้มีไว้สำหรับระบายอากาศเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงรสนิยมทางสุนทรียศาสตร์และความเปิดกว้างสู่สากลในยุคนั้น แม้จะเป็นโครงสร้างอิฐและศิลาแลงเปลือยเปล่า แต่ก็ยังคงความสวยงามและแสดงให้เห็นถึงฝีมือช่างที่เหนือกว่าในอดีต