นี่คือแหล่งโบราณคดีเขมรโบราณที่มีอายุย้อนกลับไปถึงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 ตัวปราสาทมีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และสิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือทับหลัง ซึ่งสลักลวดลายอย่างประณีต เช่น ลายดอกบัวและพระนารายณ์บรรทมสินธุ์ (ปัจจุบันได้รับการอนุรักษ์ไว้) สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลของอารยธรรมขอมในลุ่มน้ำสกลนครอย่างชัดเจน