บริเวณ วัดพระเจ้าทันใจ จังหวัดลำปาง ถือเป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญทางโบราณคดีอย่างมาก เนื่องจากตั้งอยู่บนตำแหน่งที่นักวิชาการเชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งของ เวียงอาลัมพางค์ ซึ่งเป็นเมืองบริวารของอาณาจักรหริภุญไชยในอดีต การค้นพบซากปูนปั้นพระพุทธรูปสมัยหริภุญไชยในบริเวณนี้มีความเชื่อมโยงกับศิลปะที่พบใน วัดกู่ริ (กู่อูบ) จังหวัดลำพูน ในแง่ของ "สกุลช่าง" และการเคลื่อนย้ายอิทธิพลทางศาสนา โดยเฉพาะการอาราธนาพระพุทธรูปยืนศิลปะหริภุญไชยจากแหล่งโบราณสถานใกล้เคียงมาประดิษฐาน ณ วัดพระเจ้าทันใจ เพื่อการอนุรักษ์และเป็นศูนย์รวมศรัทธาในยุคหลัง สื่อถึงความสัมพันธ์อันยาวนานระหว่างเมืองหริภุญไชย (ลำพูน) และเมืองเขลางค์นคร (ลำปาง) ผ่านงานพุทธศิลป์ปูนปั้นที่มีอัตลักษณ์ชัดเจน