วัดวิเชียรบำรุง (Wat Wichian Bamrung) หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า “วัดท่าน้ำ” เป็นวัดสำคัญเก่าแก่ของอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ ตั้งอยู่ในตำบลท่าโรง ใกล้กับพื้นที่ชุมชนดั้งเดิมริมแม่น้ำป่าสัก เดิมบริเวณนี้เคยเป็นจุดสัญจรทางน้ำที่มีผู้คนตั้งถิ่นฐานอยู่มาอย่างยาวนาน จึงทำให้วัดแห่งนี้มีบทบาทเป็นศูนย์กลางทางศาสนาและวิถีชีวิตของชาวบ้านในพื้นที่มาตั้งแต่อดีต วัดสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2471 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในเวลาต่อมา ภายในวัดยังคงบรรยากาศเรียบง่ายแบบวัดท้องถิ่นภาคกลางผสมภาคเหนือ มีพื้นที่กว้างขวาง ร่มรื่น และมีสระน้ำขนาดใหญ่ซึ่งเป็นเขตอภัยทานสำหรับปลาและสัตว์น้ำ สะท้อนถึงความผูกพันระหว่างวัดกับชุมชนริมน้ำของชาววิเชียรบุรีได้อย่างชัดเจน

จุดเด่นที่สุดของวัดคือ “พระพุทธไสยาสน์วิเชียรบุรีศรีรัตนมิ่งมงคล” พระนอนปูนปั้นขนาดใหญ่สีทองอร่ามที่ประดิษฐานอยู่กลางแจ้งอย่างสง่างาม มองเห็นได้อย่างโดดเด่นจากระยะไกล องค์พระมีความยาวประมาณ 50 เมตร สูงประมาณ 5 เมตร และหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก ลักษณะพุทธศิลป์ได้รับอิทธิพลแบบไทยร่วมสมัย ผสมผสานความอ่อนช้อยของพระพักตร์กับความสงบนิ่งของอิริยาบถปางไสยาสน์ ทำให้บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความสงบและศรัทธา ชาวบ้านในพื้นที่ให้ความเคารพศรัทธาเป็นอย่างมาก และนิยมเดินทางมาสักการะเพื่อความเป็นสิริมงคล โดยเฉพาะในช่วงวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาและเทศกาลประจำปีของอำเภอวิเชียรบุรี ภายในองค์พระยังมีการกล่าวถึงว่าเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งยิ่งเพิ่มความศักดิ์สิทธิ์และความเลื่อมใสให้แก่ผู้ที่เดินทางมาเยือน

บริเวณด้านหลังพระนอนเป็นที่ประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระสุพรรณกัลยา และสมเด็จพระเอกาทศรถ ซึ่งจัดสร้างขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติพระมหากษัตริย์และบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ไทย พื้นที่โดยรอบได้รับการจัดภูมิทัศน์อย่างเป็นระเบียบ เหมาะสำหรับเดินชมและพักผ่อน ภายในวัดยังมีอุโบสถหลังเดิมที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2496 มีลักษณะสถาปัตยกรรมเรียบง่ายตามแบบวัดไทยชนบท แต่ยังคงความงดงามของกำแพงแก้วและองค์ประกอบดั้งเดิมไว้ได้อย่างดี ภายในประดิษฐานพระประธานและจิตรกรรมที่สะท้อนศิลปกรรมพื้นบ้านในยุคกลางศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นหลักฐานสำคัญของพัฒนาการทางศาสนาและวัฒนธรรมของชุมชนวิเชียรบุรี

อีกหนึ่งสิ่งที่น่าสนใจของวัดคือ “เรือมาดโบราณ” หรือเรือขุดไม้ตะเคียนขนาดใหญ่ที่ค้นพบจากแม่น้ำป่าสัก เชื่อกันว่ามีอายุย้อนกลับไปถึงสมัยกรุงศรีอยุธยา เรือดังกล่าวถูกขุดแต่งจากไม้ตะเคียนทั้งต้นและมีลักษณะเป็นเรือมีประทุน ซึ่งในอดีตนิยมใช้เป็นพาหนะสำหรับการเดินทางและขนส่งสินค้าทางน้ำ การค้นพบเรือลำนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของลุ่มแม่น้ำป่าสักในฐานะเส้นทางคมนาคมและการค้าของชุมชนในอดีต ปัจจุบันเรือมาดโบราณได้รับการเก็บรักษาไว้ภายในวัดเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และกลายเป็นหนึ่งในโบราณวัตถุที่หาชมได้ยากในจังหวัดเพชรบูรณ์

นอกจากจะเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจแล้ว วัดวิเชียรบำรุงยังเป็นจุดแวะพักผ่อนและท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่สำคัญของอำเภอวิเชียรบุรี นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมบรรยากาศร่มรื่นภายในวัด ให้อาหารปลา พักผ่อนริมสระน้ำ และเรียนรู้เรื่องราวประวัติศาสตร์ท้องถิ่นไปพร้อมกัน ด้วยทำเลที่ตั้งใกล้ย่านชุมชนและตลาดของอำเภอ ทำให้สามารถเดินทางท่องเที่ยวต่อไปยังร้านอาหารพื้นเมืองชื่อดัง โดยเฉพาะไก่ย่างวิเชียรบุรีซึ่งเป็นอาหารขึ้นชื่อของพื้นที่ได้อย่างสะดวก วัดแห่งนี้จึงเป็นสถานที่ที่ผสมผสานทั้งศรัทธาทางศาสนา ประวัติศาสตร์ วิถีชีวิตชุมชน และเสน่ห์ท้องถิ่นของวิเชียรบุรีไว้ได้อย่างครบถ้วน

• จากกรุงเทพฯ ใช้ทางหลวงหมายเลข 21 (สระบุรี-หล่มสัก) มุ่งหน้าจังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อถึงสามแยกวิเชียรบุรี ให้เลี้ยวขวาเข้าตัวอำเภอวิเชียรบุรีขับตรงไปประมาณ 7 กิโลเมตร จากนั้นเลี้ยวซ้ายข้างที่ว่าการอำเภอวิเชียรบุรีและสถานีตำรวจภูธรวิเชียรบุรี ตรงเข้าไปอีกประมาณ 200 เมตรก็จะถึงตัววัด

• ควรมาในช่วงเช้าหรือเย็นเพื่อหลีกเลี่ยงอากาศร้อน

• องค์พระนอนกลางแจ้งเหมาะสำหรับถ่ายภาพช่วงแสงเช้า

• เตรียมหมวกหรือร่มหากมาเที่ยวช่วงกลางวัน

• แต่งกายสุภาพเพื่อความเหมาะสมในการเข้าวัด

ค่าเข้าชม:

• ฟรี

เวลาเปิดปิดทำการ:

• เปิดให้เข้าชมตลอกทั้งวัน (เวลาแนะนำ 08:00 – 17:00 น.)