วัดบ้านจอมพระ (Wat Ban Chom Phra) เป็นวัดเก่าแก่ของอำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ คาดว่าก่อตั้งตั้งแต่ราว พ.ศ. 2251 ในช่วงที่ชุมชนลุ่มน้ำมูล–ชีเริ่มตั้งถิ่นฐานถาวร โดยมีลักษณะเป็นวัดชุมชนที่ค่อย ๆ พัฒนาจากสำนักสงฆ์กลางหมู่บ้านสู่การเป็นวัดสมบูรณ์ตามวิถีชนบทอีสานภายในวัดเป็นที่ประดิษฐาน “หลวงพ่อโต” พระพุทธรูปปางมารวิชัยที่เป็นศูนย์รวมศรัทธาของชาวบ้าน โดยมีตำนานเล่าว่าพบพระพุทธรูปโผล่ขึ้นจากจอมปลวกกลางป่า จึงเป็นที่มาของชื่อ “จอมพระ” ความเชื่อนี้สะท้อนการผสมผสานระหว่างพุทธศาสนาและความเชื่อพื้นบ้านเกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในธรรมชาติ

หลวงพ่อโตได้รับการเคารพในฐานะพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้คนมักมาขอพรเรื่องสุขภาพ การงาน และความเป็นสิริมงคล ทำให้วัดแห่งนี้เป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชนอย่างต่อเนื่องมาหลายชั่วอายุคนด้านสถาปัตยกรรม วัดมีลักษณะเรียบง่ายตามแบบอีสาน ประกอบด้วยวิหารหลัก ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์แบบไม้หรือกึ่งไม้ ซึ่งสะท้อนการสร้างวัดแบบค่อยเป็นค่อยไปตามกำลังของชุมชน ไม่ใช่รูปแบบวัดหลวงที่มีความสมมาตรหรือวิจิตรหรูหรา

วัดยังทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของชุมชน ทั้งด้านศาสนา การทำบุญ ประเพณี และการรวมตัวของคนในหมู่บ้าน โดยเฉพาะงานบุญเดือนสามและพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ ที่ยังคงรักษาวิถีอีสานดั้งเดิมไว้ได้อย่างชัดเจนบรรยากาศโดยรอบวัดเงียบสงบ ร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่ เหมาะสำหรับการทำบุญ ปฏิบัติธรรม และพักผ่อนจิตใจจากความวุ่นวายของชีวิตประจำวัน ทำให้วัดแห่งนี้ยังคงเป็นสถานที่สำคัญทั้งในด้านศรัทธาและวิถีชีวิตของคนในพื้นที่จนถึงปัจจุบัน