หอพระไตรปิฎกของวัดพระธาตุศรีดอนคำ เป็นอาคารไม้สักใต้ถุนสูงสถาปัตยกรรมล้านนาโบราณที่ออกแบบมาเพื่อเก็บรักษาคัมภีร์ใบลานและพับสา โครงสร้างมักสร้างไว้กลางน้ำหรือยกเสาสูงเพื่อป้องกันปลวก แมลง และความชื้นที่จะทำลายเอกสารโบราณ ตัวอาคารมีความโดดเด่นด้วยงานไม้ฉลุและหน้าจั่วที่ตกแต่งตามคติความเชื่อเรื่องจักรวาลวิทยา ภายในเคยเป็นที่เก็บรักษาตู้คัมภีร์ลวดลายรดน้ำและใบลานอักษรธรรมล้านนาจำนวนมากที่บอกเล่าประวัติศาสตร์และหลักธรรมคำสอน ปัจจุบันคัมภีร์และตู้บางส่วนได้ถูกย้ายไปจัดแสดงใน พิพิธภัณฑ์พระเจ้าพร้าโต้ เพื่อความปลอดภัยและการอนุรักษ์ตามมาตรฐาน