ลักษณะของปรางค์สามองค์เรียงกันในแนวเหนือ-ใต้ เป็นรูปแบบที่สะท้อนถึงคติความเชื่อเรื่อง ตรีมูรติ ในศาสนาฮินดูยุคต้น ปรางค์องค์กลางจะมีขนาดใหญ่ที่สุดและตั้งตระหง่านอยู่บนฐานเดียวกันกับปรางค์บริวารอีกสององค์ที่ขนาบข้างอย่างสมมาตร การวางผังเช่นนี้ได้รับอิทธิพลมาจากสถาปัตยกรรมขอม ซึ่งเน้นความสำคัญของเทพเจ้าสูงสุดสามพระองค์คือ พระศิวะ พระวิษณุ และพระพรหม วัสดุหลักที่ใช้คืออิฐขนาดเล็กที่เรียงตัวกันอย่างประณีต โดยปรางค์แต่ละองค์มีประตูทางเข้าเพียงด้านเดียวคือทางทิศตะวันออก รูปทรงของปรางค์สามองค์นี้ถือเป็นต้นแบบสำคัญที่ส่งต่ออิทธิพลไปยังการสร้าง พระปรางค์สามยอด ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเมืองลพบุรีในเวลาต่อมา