ด้านหน้าของพระวิหารหลวงโดดเด่นด้วยซุ้มประตูขนาดใหญ่ที่มีลักษณะเป็นซุ้มโค้งแหลม (อิทธิพลแบบโกธิกจากตะวันตก) ยังคงเห็นร่องรอยของงานปูนปั้นอันวิจิตรบรรจงจากช่างฝีมือหลวงในสมัยปลายอยุธยาบนหน้าจั่วและกรอบประตู โดยตรงด้านหน้าคือซากปรักหักพังของ "พลับพลาเปลื้องเครื่อง" ที่ประทับ ซึ่งเป็นที่ที่พระมหากษัตริย์จะทรงพักผ่อนและเปลี่ยนฉลองพระองค์ก่อนพิธีการต่างๆ จากจุดนี้ ผู้เยี่ยมชมสามารถมองเห็นพระวิหารทอดยาวไปยังพระปรางค์องค์ประธานอันสง่างามที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหลัง ที่นี่คือจุดถ่ายภาพชั้นเยี่ยมที่บันทึกความยิ่งใหญ่ของสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นวัดหลวงที่สำคัญที่สุดในเมืองหลวงที่สองของสยาม