วิหารพระนอนตั้งอยู่ทางเหนือของพระวิหารใหญ่ ปรากฏร่องรอยของฐานและผนังบางส่วน ภายในเคยประดิษฐานพระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่สร้างจากอิฐและปูน แต่ได้ผุกร่อนไปมากตามกาลเวลา สถาปัตยกรรมสะท้อนถึงศิลปะอยุธยาตอนปลาย และมีการบูรณะซ่อมแซมในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สันนิษฐานว่ามีการบูรณะในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตั้งอยู่ในมุมสงบ แยกออกจากสิ่งก่อสร้างหลักที่ใช้ประกอบพิธีกรรมภายในบริเวณวัด สะท้อนถึงธรรมเนียมการสร้างศาสนสถานเฉพาะสำหรับพระพุทธรูปในอิริยาบถต่างๆ ในวัดหลวงสมัยโบราณ