พระปรางค์ประธานองค์นี้สร้างด้วยศิลาแลงทั้งองค์ มีลักษณะสูงชะลูดและเพรียวงามกว่าปรางค์ขอมแบบดั้งเดิม จัดเป็นศิลปะแบบลพบุรีตอนปลาย (พุทธศตวรรษที่ 18-19) ซึ่งเป็นต้นแบบสำคัญให้กับพระปรางค์ในสมัยอยุธยาตอนต้น บริเวณซุ้มประตูและหน้าบันยังคงปรากฏลวดลายปูนปั้นที่ประณีตงดงาม เช่น ลายเทพพนมและลายกนกพันธุ์พฤกษา ภายในองค์ปรางค์เป็นห้องโถงที่เคยประดิษฐานพระพุทธรูปและกรุบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระเครื่องชื่อดัง (พระหูยาน) องค์ปรางค์ตั้งตระหง่านเป็นประธานอยู่กึ่งกลางวัด สะท้อนถึงความศรัทธาและความรุ่งเรืองของศาสนาพุทธในอดีต